wakami

แผนการหยุดยาว 3 วัน

 

 

ข้าพเจ้าจะอยู่ห้องเล่นเน็ต เจ้าข้า!!!!!!! (แต่แน่ๆว่าคงได้ออกไปดูแสงเสียงวันพ่อ แต่มันต้องมีซักวันที่จะได้อยู่ห้องแน่ๆ)

 

ก่อนเล่าแผนการ จะขอบ่นก่อน วันนี้เก็บกดมาก ที่ออฟฟิศเล่นเน็ตไม่ได้

หลังจากที่มีการติดตั้งระบบ ต้องล็อคอินก่อนเข้าไปใช้อินเตอร์เน็ต และ จำกัดเวลาใช้วันละ 30 นาที

 

ปรากฏว่า วันศุกร์ เราใช้เกินโควต้าไปแล้ว (เพราะคิดว่า มันยังไม่เอาจริง)  วันนี้เลยไม่สามารถใช้งานอินเตอร์เน็ตที่อออฟิศได้  เจ็บใจจริงๆ  

 

จะบอกว่า ไอ้คนทำงานครีเอทีฟที่ถูกจำกัดการใช้อินเตอร์เน็ตแบบนี้มันเครียดนะเว้ย!!!!!!!!

 

 แล้วแถมปกติเราเป็นคนฟัง iTunes online ซะด้วย

ก็เลยพูดประชดกะเพื่อนๆพี่ๆที่ออฟฟิศว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้เราจะเอาวิทยุทรานซิสเตอร์มา ให้มันได้ยังงี้สิ!!

 

เข้าเรื่องแผนการหยุดยาว 3 วัน

แม่จะเล่นเน็ตให้ฉ่ำปอดไปเล้ย!!!!!

3 วัน จะอัพเรื่องราวของ ช่วงเวลาที่หายไป  แบบว่า โดนเพื่อนๆ ลากไป ลากมา มากมาย

ความรู้สึกที่เกิดขึ้น ในช่วงเวลาที่หายไป ที่อยากเขียนมาหลายวันแล้ว รอให้มันตกตะกอนอยู่

 

รวมทั้งหน้าตาบลอกก็อยากจะเปลี่ยนใหม่ซะ รับสิ้นปี  เพราะดูไปดูมา ทำไมบลอกกรู มันมืดมนอย่างนี้

อ่อ จะอัพรูปลงทวิตเตอร์ด้วย

อ้อ  วันพ่อที่จะถึงนี้ เพื่อนชวนกินเจด้วยล่ะ   เหอๆ พวกเมิงจะทำได้ซักกี่น้ำ

เพราะเพื่อนอิฉันมันเป็นผู้ชาย แล้วก็ชอบทานเนื้อกันมากๆ  มันชวนว่า วันพ่อ งดทานเนื้อซักวัน

นั่นน่ะ น้อยไปย่ะ คนกินเจเค้ากินเป็นอาทิตย์ ดูซิ 3 วันจะทำได้มั้ย ดีที่เพื่อนๆพวกนี้ไม่ได้เป็นคอเหล้าค่ะ

ไม่งั้น แม่จะให้งดทั้งเนื้อทั้งเหล้าเลย อิอิ (ว่าแต่ บอกตัวเองซะก่อนเหอะ บางครั้ง ยังคิดว่า ตัวเองยังแฝงความร้ายกาจ อย่างที่เพื่อนๆคอเนื้อพวกนี้ไม่รู้  เป็นความรู้สึกว่า บางครั้งชั้นก็อยากทำตัวกบฎบ้าง ดื้อบ้าง ถ้าพูดไปแล้ว ไอ้เจ้าเพื่อนผู้ชายพวกนี้มันคงไม่เข้าใจ)

 

เกริ่นแบบนี้ อยากเขียนมันซะตอนนี้เลยซะงั้น

 

มีเรื่องที่คิดอยู่ตอนนี้

 

เรื่องคบคน คบเพื่อน  อยู่ๆก็คิดขึ้นมาให้ตัวเอง งง เล่น  สงสัยช่วงนี้ฟุ้งซ่านเกินไป  

จนเกิดความสงสัยขึ้นในใจว่า  ตกลงว่า คนดี มันเป็นยังไง

แต่คิดไปคิดมา มันคงเป็นเพราะ เราเอง ที่คงมองหาความเพอร์เฟก ของ "คน" คนหนึ่งมากเกินไปละมั้ง ก็เลยสับสน สงสัย กับการที่จะให้นิยามหรือยอมรับคน คนหนึ่ง ว่า เค้า เป็น คนที่ดี ไม่ว่าจะในสายตาของเราหรือสายตาของสังคม 

น่านแหละ ตอนนี้ก็เลยสับสนว่า ตกลงว่า  คนดี มันเป็นยังไง

 

การดูที่รูปลักษณ์ภายนอกเหรอ  อย่างเช่น กับการที่คนคนหนึ่ง กินเหล้า สูบบุหรี่เก่ง เที่ยวเก่ง  แต่นิสัยดี Friendly  เทคแคร์คนรอบข้าง สปอร์ต นิสัยก็ไม่ระรานใคร ลุยๆ ชิลๆ  

กับอีกกรณี ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ มีความรู้สูง มีเหตุผล มีรสนิยม แต่มีความเห็นแก่ตัว หยิ่งและทะนงตน

 

 

5 นาที ผ่านไป..... ช่วงที่เขียนอยู่ มันเกิดตกตะกอนในความคิดเองล่ะว่า

 คนเรา มันคงไม่สามารถแยก เป็น ขาว เป็น ดำ แบบชัดเจนไปเลย  ไม่เหมือนละครน้ำเน่าที่เห็นขาว-ดำ ชัดเจน

 

ชีวิตคนเรา มันสีเทาต่างหากล่ะ   นั่นคือความจริง  เพียงแต่ว่า มีสีไหนมากกว่ากันเท่านั้นเอง

แล้วที่เรายกตัวอย่าง คน 2 แบบ นั้น เค้ามีสีไหนมากกว่ากันนะ  (สรุปคือกรุยังสงสัยอยู่ใช่มั้ยเนี่ย)

คงเป็นเรื่องที่ต้องเรียนรู้กันต่อไป

เพราะสิ่งที่เราเห็น อาจเป็นแค่ส่วนหนึ่งของ คน คนนั้น  

 

แต่...ถ้าฉันตอบแบบไม่แคร์สังคม ก็คงบอกว่า สังคมจะมองว่ายังไง แค่เค้าดีกับฉันแค่นั้นพอ  ล่ะมั้ง

 น้ำเน่าฉิบหาย.........

แต่    นี่แหละธาตุแท้ของมนุษย์ ................................

 

 

 

แผนการหยุดยาว 3 วัน ขออย่าให้ใครลากหนูไปไหนเถ้อะ  หนูจะอยู่เล่นเน็ต มีโลกส่วนตัวของหนูค่ะ

หยุดยาว 3 วัน อย่าลืมคิดถึงคุณพ่อด้วยนะ  (เตือนตัวเอง)

เป็นไข้หวัด อีกแล้วล่ะ

เป็นไข้หวัดครั้งที่สอง ในช่วงที่ไข้หวัด 20009 ยังระบาดอยู่

คงถึงข้อจำกัดของร่างกายแล้ว ก็เลยป่วย  

เหมือนกับว่า ได้ใช้งานร่างกายมาอย่างหนัก เหน็ดเหนือย โชกโชน

ด้วยการพักผ่อนไม่เพียงพอ เหนือยสะสมตั้งแต่ช่วงสัปดาห์หนังสือ เครียดกับงานที่ทั้งแผนกโดนเพ่งเล็งเรื่องการมาสาย โดนเร่งให้ปิดเล่มอีก  อากาศเปลี่ยน แล้วก็คิดเรื่องเตรียมจะเรียนต่อ

 

พอถึงภาวะหนึ่ง ร่างกายมันคงบอกว่า ไม่ไหวแล้ว ขอพักหน่อยเถอะ

ร่างกายมันเลยแสดงออกมาเป็นอาการป่วย ถ้าเป็นคนก็คง เหมือนมีอาการงอนและโกรธแหละ ก็เลยไม่ยอมทำหน้าที่บางอย่างที่เคยทำอยู่ปกติ

เอ้อ แต่

...ถ้าไม่ป่วย ก็คงไม่ได้พักผ่อนแหละ

 

เป็นเวลานานมากเหมือนกัน ที่ไม่ได้รู้สึกว่า ได้นอนอย่างเต็มอิ่มแบบนี้

ถ้าไม่ป่วย ก็คงไม่ได้นอนแบบเต็มวันแบบนี้

อ่อ ที่มาอัพอยู่นี่ได้ ก็เพราะเริ่มสร่างไข้แล้วนะ

พอสร่างไข้ ก็อยากทำนู่นทำนี่ มากมาย

ทั้งๆที่ตอนเป็นไข้ ไม่คิดอะไร มีแต่นอน นอน แล้วก็นอน

 

ทำไม วันนึงๆ เราคิดอะไร ทำอะไรมากมายจังเลยนะ

 

บางครั้งคิดว่า การนอนกลางวันก็น่าเสียดายเวลานะ น่าจะเอาไปทำอะไรได้อีกเยอะแยะ

แต่จะว่าไป จริงๆก็ไม่ค่อยได้อยู่ห้องเลยนี่นะ มีธุระให้ทำตลอดเสาร์-อาทิตย์เลย

พอวันจันทร์มาก็ไปทำงาน เป็นอย่างนี้ตลอด

พอว่างเข้าหน่อย ก็เห็นว่าห้องรก ทำความสะอาดห้องซะงั้น

แล้วก็หมดไป 1 สัปดาห์อย่างรวดเร็ว  

เวลานอนแต่ละวัน ก็อยู่ที่ เที่ยงคืน- ตี 2

โอ้.....ววววว   ใช้งานคุ้มเวอร์อ่ะ

 

 

อ่อ จริงๆเมื่อวานนี้แพคกระเป๋าจะกลับบ้านที่ต่างจังหวัดล่ะ  ซื้อตั๋วล่วงหน้าตั้งแต่ 2 สัปดาห์ที่แล้ว หอบกระเป๋าเสื้อผ้าไปที่ออฟฟิศด้วย กะว่าเลิกงานแล้วก็ตรงดิ่งไปที่หมอชิตเลย กลัวว่าถ้ากลับไปเอากระเป๋าที่หออีกก็คงจะเจอรถติด แล้วก็จะขึ้นรถไม่ทัน

กลายเป็นว่า มาเป็นหวัดซะก่อน ที่วางแผนไว้ทั้งหมด เลยหยุดลง  

 

ที่กลับบ้าน เพราะมีงานทำบุญให้คุณย่า แต่จริงๆแล้วตั้งใจจะกลับไปเอาไฟล์ผลงาน เพื่อมาทำ Portfolios ใหม่และเพิ่มเติม  เพื่อจะเตรียมสอบ ป.โทเทอมหน้า

แถมวันก่อน ยังใช้วันลาพักร้อนที่มีอยู่น้อยนิด ซึ่งคิดตามอายุงาน ไปสอบตรงมหาวิทยาลัยที่ ลอนดอน Metropolitants of London ในสาขา Textile กรรมการเค้าบอกให้เราทำ Port งานเกี่ยวกับ Textile ให้เยอะกว่านี้

เราเอาพอร์ตไป งานก็เยอะ แต่ส่วนใหญ่เป็นงานกราฟิกอ่ะนะ ก็จบกราฟิกนี่นา อาจารย์ที่บินตรงจาก ลอนดอนแกเล่นเปิดข้ามไปซะหมด เปิดดูแค่ผลงานแฟชั่นที่เราทำช่วงตกงาน อันนั้นก็เป็นภาพที่ถ่ายผลงานเฉยๆ ไม่มีเขียนคอนเซ็ปท์ไร

ก็เลยถูกแนะนำซะยาวจากอาจารย์ท่านนั้น (ที่ดูคล่องแคล่วและรอบรู้ทุกสาขาวิชา) เรื่องทำผลงานเพิ่มเติมเกี่ยวกะ Textile อ่อ ผลสอบก็ออกมาเมื่อวันที่เริ่มเป็นหวัดนั่นแหละ ถึงไม่ผ่านเกณ์ฑ์ แต่เจ้าหน้าที่จัดสอบที่เมืองไทย แนะนำว่าสามารถเรียนคอร์ส เตรียมความพร้อมก่อนเข้าเรียนจริงได้ ใช้เวลา 4 เดือน หลังจากนั้นจึงสามารถเข้าเรียนในสาขาที่สมัครไว้ แต่ตอนนี้ก็ยังลังเลอยู่ว่าดีมั้ย เพราะจริงก็ป๊อดว่ะ สอบเรียนเมืองไทยยังไม่ติดเลย จะไปเรียนต่างประเทศนี่จะไหวมั้ย

ก็ ยังไงซะ กลับบ้านไปจะขนเอามาให้หมดเลย ทั้งไฟล์งานเก่าที่ทำตอนเรียน ทั้งวางแผนงานใหม่ที่จะทำ ทั้งผ้าที่ยังเหลืออยู่จากตอนนั้น ทำเตรียมมันทั้งหมดแหละ ไม่ว่าจะไปสมัครที่ไทยหรือ เมืองนอก ยังไงก็ต้องทำ

 

แต่ วันนี้ ทุกอย่างหยุดการเคลื่อนไหวหมด  เพราะมันถึงลิมิตของร่างกายที่ควรจะพักผ่อนจริงๆ

ถามว่า วันนี้ที่ได้นอนอย่างเต็มอิ่ม เสียดายเวลามั้ย  .....

ก็ ไม่อ่ะ  แค่ตอนนี้สร่างไข้ ก็ดีแล้ว

 

พรุ่งนี้ถ้าหายดี ก็ว่าจะไปทำผมล่ะ ขอโมดิฟายตัวเองหน่อย

กลับไปนอนต่อแล้วค่ะ

 

 

 

เมื่อวันศุกร์ ที่ออฟฟิศเค้าให้แต่งแฟนซีกันจ้า

ถึงจะมีคนร่วมไม่กี่คน แต่ถ่ายรูปกันได้มันส์มาก แถม ยังมีคนตกใจ ตอนพวกเราไปถ่ายรูปกันในห้องน้ำด้วย

ในลิฟท์ก็เข้าไป แต่ไม่ได้หลอกใครนะ  และก็พอดีว่า ไม่มีใครกดลิฟท์เข้ามาในเวลานั้นดวย เพราะจริงๆ ก็ยังมียางอายอยู่นะ เหอๆ

อ่ะ นี่เป็นตัวอย่าง ที่พอจะแอบเอาออกมาจากออฟฟิศให้ดูกันนะจ้ะ

 

จะบอกว่า น่ากลัวมากๆ น้องที่ใส่ชุดนักเรียน โพสต์ท่าได้อินมากก

 

ลิงค์ตามที่ twitter จ้า

http://twitpic.com/ni1jt

http://twitpic.com/photos/luvwakami